Ik zat daar maar op mijn paard in de losrijdbaan. Ik kon niet meer helder nadenken.

Eindeloze ‘wat-als’ scenario’s schoten door mijn hoofd. Wat als ik laatste word? Wat als mensen mij zien stuntelen? Wat als mijn proef de mist in gaat?

 

Mijn eigen onzekerheid, zelfkritiek en frustratie eisten hun tol en ik verkrampte compleet. Ik werd volledig overgenomen door mijn negatieve gedachten. Iedereen kon zien hoe gespannen ik was. Mijn gezichtsuitdrukking en strakke schouders spraken boekdelen. En anders zagen ze het wel aan mijn paard. Die nam het helemaal van me over en trok zijn eigen plan. De priemende ogen in mijn rug maakten dat ik het liefst door de grond wilde zakken. 

Mijn proef werd natuurlijk geen succes. Uit pure frustratie smeet ik in de zadelkamer mijn cap op de grond en barstte ik in huilen uit. Ik begreep eigenlijk niet zo goed waarom. Ik had al eerder wedstrijden verprutst, dus waarom was dit nu zo extreem?

Toen realiseerde ik me dat er iets moest veranderen.

Ik zat compleet vast in mijn eigen negatieve gedachten. Ik moest eerst mezelf leren accepteren om meer zelfvertrouwen te krijgen.  

 

Nu, een paar jaar later, is er ongelofelijk veel veranderd. Ik heb geleerd om minder kritisch op mezelf te zijn. Als ik nu op mijn paard zit, voel ik me zelfverzekerd en ontspannen. Ik ervaar regelmatig het gevoel van complete harmonie met mijn paard. Als er nu mensen komen kijken bij wedstrijden vind ik het zelfs leuk. Natuurlijk ben ik nog steeds wel eens nerveus in situaties waar ik móet presteren, maar dit weerhoudt me er niet langer van om het niet te doen. Het duurde een tijdje om hier te komen, maar ik geniet iedere dag van een ijzersterk vertrouwen omdat ik mezelf nu zie voor wie ik echt ben.

 

Ik ga niet liegen: het was niet makkelijk. De confrontatie aangaan met jezelf en je eigen overtuigingen is niet makkelijk en waarschijnlijk kan je honderd leukere bezigheden verzinnen. Maar om een betere ruiter te worden is het essentieel om de sport ook op mentaal vlak te spelen. Veel ruiters presteren onder hun niveau door hun twijfels en onzekerheid.

Leer jezelf te bevrijden van jezelf

Ik coach ruiters die genoeg hebben van hun eigen smoesjes en excuses en klaar zijn om hun grootste obstakel te overwinnen: zichzelf.  Mijn aanpak is liefdevol maar zonder bullshit: ik herken je smoesjes direct en heb voelsprieten voor zelfsabotage, angst en de verantwoordelijkheden buiten jezelf leggen.

 

Maar, ik ben ook positief en optimistisch. En het leuke aan mijn aanpak is dat je niet hoeft te veranderen, je hoeft niks te leren, je hoeft niet beter te worden. Je mag gewoon zijn. Jezelf accepteren. Acceptatie laat onzekerheid verdwijnen als sneeuw voor de zon.

 

Ik weet precies hoe ik je kan helpen als jij net zo verkrampt als ik, op die ene allesbepalende dag.

 

Ik geloof dat iedereen al zelfvertrouwen en acceptatie in zich heeft, ze liggen alleen verscholen onder een dikke laag (negatieve) overtuigingen. Goed presteren en fijn rijden begint daar.

Symptomen bestrijden gaat je niet vooruit helpen. 
Ik geloof niet in coaches die je een ademhalingsoefening geven en er dan vandoor gaan. Er is niks opgelost als je alleen naar de symptomen kijkt. Want wat zijn de oorzaken? Waardoor heb je stress? Waarom ben je zo zenuwachtig? Wat zijn de overtuigingen die ervoor zorgen dat jij instabiel in het zadel zit?

 

Daarom heeft mijn coaching niet alleen effect op wat er in de rijbaan gebeurt maar ook daarbuiten. Een goede ruiter kent zichzelf. Jou daarbij helpen is mijn favoriete uitdaging.  
 

Heb je het gevoel dat je me al kent?

 

Ik word al helemaal enthousiast wanneer ik over mijn missie praat, maar ik heb mezelf nog niet eens voorgesteld.

 

Ik ben Anne Loosveld. Ik heb jarenlange ervaring met lesgeven en coaching. Daarnaast ben ik een academisch opgeleide sportpsycholoog.

 

Ik heb vijf jaar lang een internationaal bedrijf in hippische educatie gehad, en ik heb wereldwijd ervaring met lesgeven tot Prix st. Georges niveau. Ik heb internationale projecten geleid met grote stallen, stamboeken en sportbonden.

 

Als je me nog iets beter zou kennen dan weet je dat ik nu zelf geen paard meer heb en die vrijheid stiekem heerlijk vind, dat ik iedere avond weer opnieuw twijfel tussen koken of afhalen, en dat ik elke hond die ik tegenkom gedag zeg. 

Ik kom uit Breda, ik had een straathondje uit Curaçao die Sjappie heette, de herfst is mijn lievelingsseizoen en ik ben best outgoing maar stiekem een enorme introvert. 

En nu is het jouw beurt. Ik ben nieuwsgierig naar wie jij bent! Waar droom jij van als ruiter? Wat zijn jouw uitdagingen? Wat is je grootste angst? Waarom denk jij dat je niet succesvol bent of kunt worden met je paard?

 

Als je het gevoel hebt dat ik je op één of andere manier kan helpen, neem dan zeker even contact met me op. Volg me op instagram of download mijn gratis zelfvertrouwenboosters als eerste stap naar meer zelfvertrouwen.